مسیر نامعلوم

واقعا ناراحت شدم .

اولین رییس جمهوری که در حین عملی کردن وعده ها و محقق کردن خواسته های مردم بود که مرگ سراغشون اومد .

نمیتونم بگم چند درصد درست عمل کردن اصلا کار و تخصص من نیست که بگم صحبتی داشته باشم

ولی صبح جمعه ای که بعضیا تازه از خواب بیدار میشدن و از اخبار مطلع میشدن ... قابل مقایسه نیست با آدمی که صبح جمعه خبر فوتش در حین کار میاد .

مصرف گرایی و تجمل گرایی عجیب و غریبی همه مارو بلعیده حسن و افتخار خاصی هم براش درنظر میگیریم .

صبح که بیدار شدم چندتا موردو چک کردم بعد رفتم سراغ اخبار و مطلع شدم که ایشون فوت شده

حس کردم عمرم داره همینجوری میگذره بدون اینکه تو امر خاصی متخصص باشم و کمک حال برای اطرافیان!

فردگرایی و اومانیسم منم بلعیده !! زندگی برای خوشایند مردم هم همینطور !!